Dichterbij dan neus aan neus

Wanneer je vriendschap sluit met Jezus,
stroomt Zijn hele wezen door je heen.
Zijn kracht, zijn liefde en genezing
Zijn macht, zijn rust en vrede...
Je bent er mee omringd.

Je bent er mee gevuld.

Dan is Hij zo dicht bij je,
dichterbij dan neus aan neus,
als de zuurstof waarmee je ademt,
als het bloed wat door je aderen stroomt,
zo stroomt God door je heen,
Hij is in en om je heen.

Als je dat echt gaat beseffen,
dan is het toch best gek

dat je soms naar boven kijkt

en het uitschreeuwt naar God
alsof Hij heel ver weg is,
ergens hoog boven in de lucht?

Ik heb dan juist de neiging
steeds zachter te gaan praten,
tot fluisteren hard genoeg is,
omdat Hij zo dicht bij me is.
Zo liefdevol en teder
zijn armen om me heen.

Ik mag van hem best schreeuwen,
maar.. waarom zou ik ook alweer?